در این نظریه بسامد پدید آمدن هر رخ داد، معیاری برای تعیین وزن امکان بروز آن رخ داد درنظر گرفته می شود. هر امکان موجود، از جمله امکانهایی وابسته به گرایشهای کوچک، سرانجام فعلیت خواهند یافت، به شرط آنکه شرایط مساعد بسیار تکرار شوند یا در زمانی دراز به اندازه کافی پایدار بمانند.دیگر جهان یک ماشین علیت نیست: اکنون می توان آن را جهانی از گرایش ها، فرآیند گسترش امکانهایی در حال فعلیت یافتن، و امکان هایی نوین شناخت.و اما در جهان واقع، جهان پیوسته متغیر ما، وضعیت و لذا امکانهای عینی و گرایش ها پیوسته دگرگونه می شوند. و مسلمأ درصورتی دگرگونه می شوند که ما، چون هر موجود زنده ای، امکانی را به امکان دیگر ترجیح دهیم یا امکان را کشف کنیم که تا آن هنگام ناآگاه از آن بوده ایم. درک ما از جهان نیز ویژگیهای این جهان ناپایدار را تغییر می دهد. امیال، اولویت ها، انگیزه ها، امیدها، رؤیاها، هوسها، حدسها، و نظریه های ما نیز چنین می کنند، حتی نظریه های نادرست می توانند جهان را تغییر دهند؛ همان گونه که نظریه های درست نوعأ می توانند نفوذ دراز مدت تری داشته باشند. همیشه گرایشهای جدید امکانهای جدید ایجاد می کنند و این امکانها میل به تحقق یافتن پیدا می کنند تا باز موجودیت های بالقوه جدید بیافرینند. جهان گرایشها، که همین جهان ماست، ذاتأ آفریننده است.وضعیت های گذشته، خواه با ماهیت فیزیکی یا روانشناختی یا هردو، وضعیت آینده را تعیین نمی کنند، بلکه بیشتر گرایش های متغیری را تعیین می کنند که بر وضعیت های آینده اثر می گذارند، بی آنکه تعیین کننده آنها باشند. آینده که باز (مفتوح) است به نوعی، از هم اکنون با موجودیتهای بالقوه متعددی که رقیب یکدیگرند، تقریبأ به شکل یک نوید، یک تمایل، یک کشش موجود است. بدین سان آینده به گونه ای فعال در هر لحظه از زمان حضور دارد.
کتاب: «جهان گرایشها» ، نویسنده: «کارل پوپر» ، ترجمه: «دکتر عباس باقری» ، ناشر: «فرزان»
زندگی ریاضی است . باید خوبیها را جمع, بدیها را منها, شادیها را ضرب و دردها را تقسیم کنیم و از نفرت جذر بگیریم و اشک را به توان برسانیم.
